Wie is ds. Paul van Bijsterveldt?

‘Test...test...test, we zien wel of de microfoon het doet. Een vraagje: wie van jullie heeft er een knuffel?!’ Zo begint dominee Paul van Bijsterveldt (39) zijn eerste moment met de kinderen in de eredienst van zondag 7 juni. Hij is enkele minuten daarvoor bevestigd als predikant en heeft vervolgens intrede gedaan als wijkpredikant van HI4. De eerste die als zodanig aan deze drie gezamenlijke wijkgemeenten – Hof van Delft, Immanuel en Vierhoven – is verbonden.

Ds. David Knibbe ging met emeritaat en ds. Fred van Helden werd diaconaal predikant. En zo ontstond er in het HI4-samenwerkingsverband een predikantsvacature, naast ds. Caroline der Nederlanden en ds. Barry Kriekaard. De overwegingen rond de financiële toekomst van de Protestantse Gemeente Delft vertraagde het beroepingswerk eventjes, maar in april van dit jaar stelde de beroepingscommissie unaniem Paul van Bijsterveldt als kandidaat voor aan de gemeente. Daarna werd het beroep vlot uitgebracht en aangenomen.

Van advocaat tot dominee

Niet alleen de vacature, ook Paul van Bijsterveldt zelf heeft een lange ‘reis’ achter de rug. Ooit gestudeerd en gewerkt als advocaat en als ambtenaar, besloot hij pas op latere leeftijd theologie te gaan studeren. Wijkgemeente HI4 is dan ook zijn eerste standplaats. ‘Mensen vragen regelmatig waarom ik theologie ben gaan studeren en predikant wil worden,’ vertelt hij. ‘Van huis uit ben ik vertrouwd met het christelijk gedachtegoed en zingevingsvragen hielden mij van jongs af aan bezig. In mijn twintiger jaren raakte ik de verbinding met het christelijk geloof kwijt, maar dat veranderde toen ik vrijwilligerswerk deed in een hospice. Ik merkte dat ik van waarde kan zijn in het contact met mensen, tijdens hun diepte- of hoogtepunten in het leven. Ook de Bijbelse verhalen kregen weer meer betekenis. Verhalen die het verdienen om doorverteld te worden,’ vervolgt Paul. ‘Als predikant kun je in het leven van mensen van betekenis zijn, je kunt hen een zinvol verhaal meegeven en meebouwen aan een gemeenschap. Daarom besloot ik mijn baan op te zeggen en te gaan studeren aan de Protestantse Theologische Universiteit in Utrecht.’

Het onbekende tegemoet

De feestelijke dienst van bevestiging en intrede vond plaats op 7 juni, in een volle Hofkerk en in aanwezigheid van een kring van predikanten: collega’s uit Delft, studievrienden, mentoren en predikanten uit de familiekring. Uitgangspunt van Pauls preek was het verhaal van de roeping van Abraham. Over loslaten en het onbekende tegemoet gaan, maar je daar niet alleen in weten. Daarnaast was er medewerking van de cantorij en zong ‘muziekartiest’ Marloes Arkesteijn live een bewerking van het bekende ‘Hallelujah’ van Leonard Cohen. ‘Ik ben een groot liefhebber van muziek,’ vertelt Paul daarover. ‘Met een brede muzieksmaak, variërend van klassiek en Taizé tot aan hedendaagse (pop)muziek. Zelf speel ik ook piano en gitaar.’ Hij noemt zichzelf bovendien een grage lezer van niet al te dunne boeken en heeft bovenal samen met zijn vriendin Sophie de Smet een jong gezin met dochter Sara (2) en zoon Job (5 maanden).

Betrokken op de medemens

Paul woonde al in Delft en was betrokken bij wijkgemeente Binnenstad-Vrijenban. Niettemin trok de vacature bij HI4 hem direct aan, vertelt hij. ‘Ik zag een gemeente met een grote diaconale betrokkenheid op de buurt en inzet voor een rechtvaardige samenleving. Die betrokkenheid bij onze medemens raakt, wat mij betreft, de kern van waar het geloof ons toe oproept,’ zegt hij. ‘Uit het profiel van de gemeente sprak daarnaast waardering voor muziek, openheid om met vernieuwende vormen van liturgie aan de slag te gaan en de zorg voor jongere generaties. Dat zijn allemaal punten die dicht bij mij liggen en waar ik graag samen met de gemeente aan zou werken.’

Kerkzijn vandaag de dag

Op 7 juni beloofde de gemeente Paul van Bijsterveldt ‘van harte te aanvaarden als haar voorganger’. Op zijn beurt beloofde Paul – volgens het bevestigingsformulier – ‘trouw en volharding in het werk dat de kerk vraagt’. Daarmee was zijn werk als ‘Dienaar des Woords’ begonnen. ‘Ik ga graag de uitdagingen aan die verbonden zijn aan het kerkzijn vandaag de dag,’ zegt Paul ten slotte. ‘Hoe betrekken we jongere generaties weer bij de kerk? Wat is onze taak in een maatschappij met toenemende eenzaamheid? Hoe sluiten we aan bij de tijd van nu, zonder de verworvenheden van de traditie overboord te zetten? Hoe maken we die prachtige Bijbelverhalen over vertrouwen en liefde verstaanbaar in een tijd waarin angst en onzekerheid zo breed gevoeld worden? Kortom: ik kijk ernaar uit om samen te zoeken naar inspiratie voor ons leven, en naar wat deze tijd van ons vraagt.’

Annet Wilhelm

 (foto’s: Peter Nolten)